Pierre Wind 2013

Pierre wind en joris brilToespraak uitgesproken door Joris Wijsmuller op dinsdag 17 december 2013 ter gelegenheid van de uitreiking Haagse Kei 2013 aan Pierre Wind

Geachte aanwezigen, ik hoop en weet eigenlijk wel zeker dat het kerstdiner u zeer goed is bekomen. En dat daarmee een grondige en stevige basis is gelegd voor wat nu komen gaat als een exclusief nagerecht op dit heerlijke samenzijn. U bent hier namelijk allen getuige van de uitreiking van de Haagse Kei, een van de best bewaarde en diep gekoesterde geheimen van de Haagse samenleving.

De Haagse Kei is maar liefst 10 kilo zwaar en is het Haagse symbool van stabiliteit en onverzettelijkheid. De Kei heeft bijna een eeuw lang geduldig liggen rijpen op het veen, als wegdek van de Vaillantlaan, de Laan die loopt van de Brug der Zuchten naar de Put. Daar werd de granieten Kei gepolijst door karren met houten wielen waaromheen ijzeren banden voortratelden, voortgetrokken door noeste knollen stampvoetend op vastgeklonken ijzeren hoefijzers, terwijl het schuim, het nat en het zweet van trekpaarden, sjouwers en kruiers diezelfde Kei marineerden met hun zure arbeiderszweet, en uiteindelijk afserveerden in een bedje van spuug, paardenpoep en hondenpis.

Maar omwille van het stinkende, smerige en immer oprukkende asfalt werd deze smakelijke, trouwe Kei verstoten naar een gemeentelijk depot alwaar hij eerst jarenlang in anonimiteit lag te verpieteren totdat architect Joop ten Velden hem herontdekt heeft en samen met keioloog Therese M. Flemminks de plek gaf die hij verdiende: de Kei als glorieus trofee en onuitwisbaar statement.

De eerste Kei werd in 1999 uitgereikt aan Huub Donken, oprichter van het Haags Straatnieuws, de krant voor thuis- en daklozen. En daarna volgden onder meer gepassioneerd Puchrijdster Esther Langendam, presentatrice Paula Udondek, radiomaker en journalist Paul Waayers, persfototgraaf Jos van Leeuwen, columnist Julius Pasgeld, een of ander gemeenteraadslid van de Haagse Stadspartij, en vorig jaar was het de Marokkaanse Haagse visboer Ben Sanhaji van vishandel de Zeespiegel uit de Boekhorststraat die deze eer geheel onverwachts ten beurt viel.

En dan nu dames en heren, is het mij een groot, groot genoegen om het woord speciaal te richten tot de Haagse Kei 2013: Pierre Wind. Iemand die de Kei krijgt, transformeert daarmee zelf tot een Haagse Kei. Pierre krijgt ‘m dus niet alleen, maar hij is de Haagse Kei! En een Kei ben je voor het leven.

Dat Pierre een bijzondere Kei is, zal hier niemand verbazen. Zo weet u natuurlijk vast allemaal dat ‘pierre’ in het Frans ‘steen’ betekent, dus er school al vroeg een Kei-tje in de kleine Pierre. En waar Pierre met zijn nimmer aflatende nieuwsgierigheid zich als een enorme spons kan voordoen, en met zijn passie en enthousiasme ogenschijnlijk stormachtig te keer kan gaan, bezit hij weldegelijk en ontegenzeggelijk het stabiele, rustige, vastberaden karakter én de hoge soortelijke dichtheid die een echte Kei typeert.

Neem alleen al het feit dat Pierre maar liefst ACHT boeken heeft geschreven. ACHT boeken mensen, daar moet je toch beslist een overdosis innerlijke Keierust voor bezitten! Zeker als je, zoals Pierre, je niet veilig terugtrekt ergens in een tuinhuis, maar nooit te beroerd bent om je passie met overtuiging overal en nergens te blijven uitdragen, of het nu in de keukens van de meest sjieke sterrenrestaurants als Seinpost, Kieviet, House of Lords of Saur is, gewoon op de Grote Markt in September, bij Prinses Juliana of De Nas, of het nu op de nationale televisie is, of op al die basisscholen die hij onvermoeibaar bezoekt om didactisch en wetenschappelijk verantwoorde smaaklessen te geven, of het nu om de leerlingen van het Mondriaan in Den Haag, de Hogere Agrarische School in Den Bosch, of ongeneeslijk zieke kinderen gaat die hij als medewerker van “Make a Wish” helpt bij het realiseren en beleven van een bijzondere hartewens… het siert de mens Pierre dat hij er altijd voor iedereen is, zoals dat wegdek er een eeuw lang voor de Schilderswijk was.

En wanneer u misschien denkt dat Pierre één van die BN-ers is die liefst overal z’n neus laat zien om zijn merknaam in de markt te zetten, dan heeft u het genadeloos en grandioos mis; 80 % van de activiteiten doet hij vrijwillig en onzichtbaar voor de media! Een voorbeeld: Pierre maakte samen met de kinderen van de klas waarin zijn kinderen op de lagere school zaten, elk jaar, jaar in jaar uit, een overheerlijk kerstdiner. U heeft die bescheiden maar toegewijde inzet en oefening ongetwijfeld vanavond kunnen proeven! Pierre mag dan bekend staan als een begeesterd en experimentele TopKok, hij is absoluut veel meer dan dat. Pierre is bijvoorbeeld een rascreateur en creëert naast de meest wonderlijke en smaakvolle gerechten dus ook boeken, programma’s, lessen, lezingen, workshops, entertainment, video’s, website’s en digigrafie. Maar dat is nog niet alles.

Deze Kei is een heuse ideeënbank, iemand die durft te dromen, bijvoorbeeld over verplichte voedingslessen op alle scholen omdat hij zich groten zorgen maakt over hoe slecht het gesteld is met wat men eet in Nederland, vooral de jeugd, dat men steeds dikker wordt en er steeds meer ziektes bijkomen (zoals diabetes, hartfalen, en overgewicht). Pierre wil de kern van het probleem aanpakken, namelijk: dat men niet meer weet wat eten is. Zo maakt hij mensen bewust van de smaak van eten, van wat je er allemaal mee kan doen, waar het vandaan komt, hoe je kunt variëren. Wist u bijvoorbeeld dat Pierre een flexitariër is, en als ambassadeur van Natuur en Milieu anderen helpt ontdekken hoe lekker gevarieerd koken zonder vlees kan zijn? Pierre heeft het ook helemaal gehad met alle voedselschandalen, en pleit voor een eerlijk dierenproductpaspoort omdat hij af wil van het anonieme vlees waarvan niemand meer weet waar het vandaan komt, óf en wanneer het ziek was, en hoe het geleefd heeft en hoe het geslacht is. En terecht! Maar dat is nog niet alles dames en heren.

Met delfde passie waarmee hij één van de meest elementaire problemen in onze consumptiemaatschappij te lijf gaat, zet hij ook de stad Den Haag op de kaart. Hij steekt zijn trotse Hagenaarschap nooit onder stoelen of banken, en het is Pierre die Den Haag – de internationale stad van vrede en recht – op de menukaart heeft gezet als internationale stad van vreten en gerecht.

Pierre is een man met een gouden Haags hartje en daarmee een voorbeeld voor ons allen. Het comité du Kei vindt jou Pierre kortom helemaal kicken, en heeft van een goede relatie vernomen dat het jouw liefste wens is om ooit een standbeeld in het Zuiderpark te krijgen. Maar beste Pierre, standbeelden zijn er voor de dooien, en jij staat hier godzijdank springlevend voor ons. En om het sprankelende, sociaal bewogen en gepassioneerde leven in jou te eren mag ik je, namens het comité du Kei, met het allergrootste genoegen en de allerdiepste nederigheid de Haagse Kei 2013 overhandigen.